Buzała to wariant grzałki improwizowanej. Charakterystyczna nazwa wywodzi się z więziennego slangu i pochodzi od czasownika „buzować”, czyli zagotować wodę w sposób błyskawiczny. Buzała wykonana jest zazwyczaj z dwóch żyletek oddzielonych zapałkami i podłączonych do przewodów prądowych. Poza więzieniem często stosowana jest w wojsku oraz warunkach polowych. Na temat buzały powstało wiele mitów, które dziś postaramy się obalić. W jaki sposób działa tytułowa grzałka improwizowana? Jakie wady i zalety ze sobą niesie? Na te i wiele innych pytań odpowiemy w poniższym tekście.

Działanie grzałki improwizowanej

Po włożeniu naszej polowej grzałki do naczynia z wodą i podłączeniu do prądu elektrycznego następuje przepływ prądu pomiędzy żyletkami przez wodę. To właśnie woda stawia swego rodzaju opór, dlatego prąd przepływający powoduje nagłe i błyskawiczne jej rozgrzanie. W gruncie rzeczy jest to typowy przykład nagrzewania elektrodowego w którym to ciepło jest wydzielane w cieczy przewodzącej pod wpływem przepływu prądu pomiędzy dwiema elektrodami w niej zanurzonymi, bądź mającymi z cieczą kontakt bezpośredni. Właśnie dlatego nagrzewanie elektrodowe bywa nazywane również nagrzewaniem bezpośrednim. Warto podkreślić, że buzała nie będzie działać w wodzie destylowanej z racji zbyt niskiej liczby jonów. Nie będzie działać również w powietrzu – w przeciwieństwie do tradycyjnej grzałki elektrycznej, ponieważ powietrze stawia zbyt duży opór.

Wady i zalety tytułowej grzałki

Do zalet buzały należy z pewnością zaliczyć błyskawiczny czas nagrzania wody oraz jej prostą budowę – wszystkie elementy składowe są powszechnie dostępne. Kolejny walor to prostota konstrukcyjna, zaś jedynym warunkiem działania buzały jest obecność sieci elektrycznej. Niestety wad buzały jest znacznie więcej. Do największych zaliczamy ryzyko porażenia prądem poprzez nieumiejętną obsługę oraz możliwość głębokiego skaleczenia się z racji obecności żyletek. Należy także podkreślić, iż woda gotowana taką metodą nie należy do najsmaczniejszych, bowiem ulega elektrolizie i utlenianiu elektrod co powoduje przepływ jonów żelaza, które pozostają w roztworze.

Kategorie: Publikacje

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *